Domaniç Gazetesi taraf mı, tarafsız mı ?” Sorusuna 25 yıldır bu gazetede yazı yazan bir kardeşiniz olarak bu sorunun cevabını aramaya çalışacağım.
Domaniç siyasetinde zaman zaman yükselen bir tartışma var: “Domaniç Gazetesi taraf mı, tarafsız mı?” Bu soru ilk bakışta basit gibi görünse de, aslında ilçenin siyaset anlayışını, eleştiriye bakışını ve basından ne beklendiğini açıkça ortaya koyuyor. Çünkü Domaniç’te tarafsızlık, çoğu zaman ilkesel bir duruştan çok, kişisel memnuniyet üzerinden ölçülüyor.
Şunu baştan ve net bir şekilde ifade etmek istiyorum ki ; -Domaniç Gazetesi tarafsızdır-.
Ne bir siyasi yapının, ne bir kişinin, ne de bir grubun sözcüsüdür. Ama bu tarafsızlık, herkes için aynı anlamı taşımıyor.
Kimine göre gazete “taraf”tır; çünkü yapılan bir yanlışı yazmıştır. Kimine göre “tarafsız”dır; çünkü doğruyu kim yaparsa yapsın görmezden gelmemektedir.
Aslında sorun gazetenin durduğu yer değil, eleştirilenlerin aynaya bakmak istememesidir. Yerel basın, küçük yerlerde daha zor bir görev üstlenir. Çünkü yazılan her satırın bir muhatabı vardır. Her eleştiri, doğrudan bir isme, bir makama, bir karara dokunur. Bu yüzden yerel gazetecilik, cesaret ister. Alkış almak kolaydır; zor olan, gerektiğinde alkışı bir kenara bırakıp gerçeği yazabilmektir.
Domaniç Gazetesi tam da bunu yaptığı için zaman zaman eleştirilir. Yerel basının ilçe huzurunu muhafaza gayesi onceliğidir. Çünkü tarafsızlık; sessizlik değildir. Tarafsızlık; yanlış karşısında susmak hiç değildir. Tarafsızlık; dün desteklediğini bugün eleştirebilme erdemidir.
Bugün Domaniç siyasetinde yaşanan memnuniyetsizliklerin büyük bir kısmı, yazılanlardan değil; yazılanların aynaya tuttuğu gerçeklerden kaynaklanmaktadır. Kimi kendini o aynada görmek istemez, kimi ise aynayı kırmayı tercih eder.
Oysa yerel basının görevi kimseyi memnun etmek değildir. Yerel basının görevi, kamu adına soru sormak, takip etmek ve gerektiğinde eleştirmektir. Bir gazete herkesin hoşuna gidiyorsa, orada gazetecilikten söz etmek zordur.
Domaniç Gazetesi, tarafsızlığını kişilere göre değil, ilkelere göre belirler. Bugün bir siyasi görüşe yakın gibi görünüyorsa, bu o görüşün yaptığı işlerin doğru bulunmasındandır. Yarın aynı görüş yanlış yaptığında, eleştiriden kaçınılmayacaktır. İşte gerçek tarafsızlık da tam olarak budur.
Sonuç olarak şunu söylemek gerekir:
Domaniç Gazetesi kimine göre “taraf”, kimine göre “tarafsız” olabilir.
Ama önemli olan algılar değil, hakikatin kendisidir.
Ve Domaniç siyasetinde ne kadar tartışılırsa tartışılsın, bir gerçek değişmeyecektir:
Tarafsız basın, rahatlatmaz; düşündürür.
Memnun etmez; sorgulatır. Ama en sonunda, kamu vicdanının yanında durur.