Domaniç Gazetesi de dâhil, basında haberi okumuşsunuzdur: TÜİK’in Yaşam Memnuniyeti Araştırması kapsamında paylaşılan verilere göre Kütahya, %73,76’lık mutluluk oranıyla Türkiye’nin en mutlu 5’inci şehri olmuş! Haberin altındaki yorumlara bakıyorsunuz, herkes bu habere muhalif!
“Biz mutlu değiliz! Ya bu haber yalan ya da TÜİK verileri!” diyorlar.
Doğru dostlar, haber de veriler de doğru ama nasıl doğru?
Yıllar önce bizi de aradılar. Eşimle birlikte bu araştırmaya seçilmişiz… Başladım ellerimi ovuşturmaya, nasıl hazırlanıyorum anlatamam! “Çok şükür, derdimizi dinleyecek birileri geliyor.” diye seviniyorum.
Geldiler; çaylar, kahveler, sohbetler derken bayağı uzun süren sorular peş peşe gelmeye başladı. Geçmiş gün, soruların tamamını hatırlamıyorum ama mealen aklımda kalanlar şunlardı:
— Hastalansanız hastaneye ulaşmanız ne kadar sürer?
— Küçücük Domaniç arkadaş! Bir de ben zaten hastanenin alt tarafında oturuyorum. Dedim: “2 dakika!”
— Hastalandığınızda arayacağınız kimseniz var mı?
— Arkadaş, burası Domaniç; çoluk çocuk var, bende çok güçlü ve kalabalık bir sülale var! “Var elbette!”
— Evinizde buzdolabı var mı?
— “Hanımefendi, bu devirde herkesin evinde buzdolabı var. Bakın, benim maaşım...” diyecek oldum. Anında müdahale geldi: “Sadece sorulara cevap verin beyefendi.”
Mecburen sorulara kalıp cevaplar verdik…
He valla, televizyonumuz da var, telefonumuz da var! Evet, evet, çocukların da var. Alışveriş mi? Domaniç’te ne ararsan buluyorsun. Bulamazsan ahanda şurası Tavşanlı, burası İnegöl; yarım saatlik yol… Bağ bahçe bizim yok ama eşin dostun var. Mevsiminde domates, biber, üzüm, ceviz poşet poşet getirirler, sağ olsunlar.
Tam araya girip, “Bakın hanımefendi, benim bir rahatsızlığım var. Randevu alamıyorum, alsam tedavi olamıyorum, özele de gücüm yetmiyor...” diyecek oluyorum, dinleyen kim!
Sanırım “Dini inancınızı özgürce yerine getirebiliyor musunuz?” diye de sormuşlardı. Cevap elbette kocaman bir “EVET!”
Sonuç mu? Valla bu sorulara göre: Biz çok mutluyuz, çooook! Yani haber de veriler de doğru be dostlar!
