"Muhtar bile olamaz" dediler. Asker, medya, aydınlar, gazeteciler ona karşıydı. 28 Şubat, 15 Temmuz derken yıllar içinde güçlenerek geldi. Her seçimde muhalefeti ezerek yendi. "Olmaz" diyeni oldurdu, "yapamazsın" dediklerini yaptı.

İlk iş medyayı yanına çekti. Her ilde, her ilçede medya mensuplarıyla bire bir ilgilendiler; sıcak ilişkiler kurdular, kendilerini çok iyi anlattılar.

Bir seçim, iki seçim derken 25 yıldır iktidarda ve artık kimseyi yanına çekmeye çalışmıyor. Ya taraf olursunuz ya bertaraf diyor. Sert, hem de çok sert konuşuyor; kimseyi muhatap almıyor. Gelişmiş ülkelerdeki gibi —ki eskiden bizde de öyleydi— tüm siyasi partiler bir TV kanalında bir araya gelir, gazeteciler sorar, liderler cevaplardı. Bizimki ne diğer liderlerle aynı kanala çıkıyor ne de gazetecilere hesap veriyor.

10 yıl kadar önce muhalefet "Kriz geliyor" dedi. Diyenleri hain ilan etti, yazanları içeri attı. Ama ne yazık ki muhalefet haklı çıktı ve kriz kapıyı çaldı. Önce yoksul kuyrukları, askıda bakkal borcu, askıda ekmek derken kötü bir görüntü oluşmaya başladı.

"Faiz politikası yanlış" dedi muhalefet. "Nas var ama siz dine de inanmazsınız" gibi sözlerle susturdu hepsini ama ne yazık ki muhalefet yine haklı çıktı. "Dış politikada yanlış yapıyorsun" dedi muhalefet. "Korkaklar" dedi ama muhalefet haklı çıktı ve Müslüman komşumuz kalmadı.

Maalesef son on yılımız çok kötü gitti ve gidiyor. Ekonomik kriz, çalanlar çırpanlar, dövizle mevduat, müşteri garantili köprüler, yollar, çökertilen fonlar, borsa diziler bile reklam alamıyor. Derken dün günah olan faiz diz boyu, iç ve dış borç diz boyu.

Almanya’dan pahalı olan ülkemizde üç kuruşu olanlar tatil için Antalya’ya gitmek yerine Atina’ya gidiyor.

Her neyse, iç ve dış politikada, ekonomide zor günler yaşıyoruz. Pek çok konuda dün kızdığımız, "abartıyor" dediğimiz muhalifler maalesef haklı çıktı.

Peki, ne yapmak lazım? Seçim! Yaptık ve muhalefet yine kaybetti, yine kaybetti. "Soğan ekmek yeriz, Reis'i yedirmeyiz" diyordu taraftarları; yedirmediler de. Muhalifler ise bir birilerini yiyorlardı.

Hal buyken; "Muhalefete sormak lazım!" Yahu, bu kadar konuda haklı çıktınız ama hâlâ girdiğiniz her seçimi kaybediyor, bin türlü bahane uyduruyorsunuz. Hiçbir gücü, desteği, medyası yokken sıfırdan gelen bir liderin karşısında, "Şu gücü var, bu gücü var" diye bahane arıyorsunuz. Yahu, siz yıllardır hâlâ adayınızı arıyorsunuz! Siz var ya siz, hâlâ halktan kopuk, halka uzak, iktidardan korkan, oturduğu yerden slogan üretenlersiniz. Ne adayınız belli ne politikalarınız. Neyse biz yine de sormuş olalım da !