Yedinci mi, sekizinci mi kez hükümet olurken böyle demişti bir dediği iki dediğini tutmayan: “Artık ustalık dönemim başladı.” Bu bir itiraftı biz vatandaşların namına; bir çaylağı, bir acemiyi, bir çırağı iktidar etmiştik yıllarca. Kalfalığı da kısa sürdü. Düzenbazlıkla 2 senede 4 senesini bitirdiği üniversite “mezuniyeti” gibi. Çifter çifter değil; dörder beşer değil, yürüyen merdivenle çıkı çıkıverdi tepelere.

Vatandaşın üzerinde var bir sükûnet. Herkesin bıktığı, usandığı, yaka silktiği aynı: hükümet. Reco hükümeti. Delikanlı olun demiyorum. Ve fakat mıymıykanlı olmayı da bırakın artık yahu! Delikanlı olun demiyorum. Çünkü sizleri seviyorum. Yaralanın, acı çekin istemiyorum.

Şimdi konu şu kadar açık: 21. yüzyılda bir ülkenin yönetimini 25 sene boyunca aynı kişiye emanet etmek doğru mudur? Eğer aynılık bu kadar iyi ise, hükümetin kabinesindeki bütün bakanlar bu zaman boyunca niye defalarca değiştirildiler?

Ahali; Türkiye’de suç bombardımanı vukuu bulmaktadır. Yönetenlerin kabahatlerini bir gazeteye sığdırmak zordur.

Bilmem duydunuz mu: geçtiğimiz günlerde Türkiye Büyük Millet Meclisi (TBMM)’ndeki Genel Kurul’da yosmanın biri (Yosmaoğlu diye soyadı var Türkiye’de. Yosma hakaret değil yani. Bir tespit.) “Cumhurbaşkanımız ümüklerine çökmüştür!” diye bir cümle sarf etti. Vekile hatırlatmak gerek; ümüğe çökülmez, ümük sıkılır. Her şeyin üstüne çöküp sahiplenip, zimmetlenmeyi huy edindikleri için neyi nasıl ve nerede söylediklerinden de bihaberler. “Ümük sıkmak” konusu bu milletin en kaliteli divanı olan TBMM’ye yakışır mı? Ciddi bir jargon sorunları var. Devlet düsturları yok. TBMM Genel Kurulu’nda kalp krizi geçirip yere yığılan ve can çekişen milletvekiline “Geber!” diye bağıran da yine aynı ‘saygın, terbiyeli, ahlâklı ve örnek’ hanımefendi. “Sürtük” diyenler de bunlar, “Ayyaş” diyenler de bunlar, “Sorosp… çocuğu” diyenler de bunlar. “Milletin a.ına koyacağız.” diyen de bunlar. “Ayar veren” de bunlar, “ayak yapan” da bunlar.

Bu iğrenç anlatıya devam etmek zorunda mıyım? İnsanı icraatından soğutan, pis, dengesiz, terbiyesiz bir üslup bu.

FON Dosyası kapanmıyor ve çünkü daha dosya toparlanmadı. Deliller, iddialar, zanlılar ortalıklara saçılmış vaziyette. Herkes “163 milyon koymuş, 2 milyar almış!” diyor. 2 milyar Türk Lirası. Tam teşekküllü iki tane 1.500 yataklı hastane yapma parası. Herkes 2 milyar odaklı. Yav niye kimse 163 milyonun nereden geldiğini sormuyor be?!

Ve FON skandalı ile ayyuka çıkan diğer bir bomba gerçek: Sahte mahkumlar. Yani dublör mahkumlar. Kıymetli Domaniç, biliyoruz ki 10 milyon, 20 milyon bütçeli dev film prodüksiyonlarında dublörler kullanılmaktadır. Peki toplam 400 milyarı bulan bir hırsızlık için dublör kullanılmayacağını düşünmek biraz enayilik olmuyor mu? Gözaltında iken sokaklarda gördüğüm zanlıların listesini tutsaydım başka bir şey yazmakta zorlanırdım. E tabii; nüfusun %10’u suçlu olunca böyle rezillikler ortaya çıkıyor.

Reco kendi hükümetini hizaya getirmeye çalışan, yolsuzluklarla tek başına boğuşan bir kahraman gibi görünmeye çalışıyor. Ya bırak bu işleri ya… Ciddi diyorum: istifa edilsin. Biraz haysiyet gerekir sadece.

Bunların yanında hiçbir ülkenin hiçbir bağımsız ülkenin iç işlerine karışma hakkı yoktur. Azerbaycan hakkında ta en başından beri ne dedik? “Bir Millet, iki devlet”

İki devlet.

Azerbaycan’ın tam bağımsız devlet yapısı üzerinde tahakküm oluşturmaya çalışmak yanlıştır. Hatırlarsanız Akp genel başkanı 25 yılda 3 defa gittiği Kıbrıs’ta Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti Başbakanı’na “Senin maaşın ne kadar?” diyecek kadar bayağılaşmıştır. Yani KKTC Başbakanı’na “Sen benim memurumsun. Haddini bil.” demeye getirmiştir. Biz yırtıyoruz kendimizi “KKTC bağımsız ve özgür bir devlettir.” diye. Ve kızıyoruz Dünya tanımıyor diye. Yahu Türkiye’nin yöneticisi bile saygı göstermiyor ki bu gerçeğe!

Değerli ve kıymetli Domaniç ahalisi; utandıran hükümet ve yönetici gurebayı biraz kendi haline bırakalım. Mesele etmeyelim bir müddet. Çünkü onlara bakarsak ilerleyemeyeceğiz. Biz farklı konulara ve yani hayata vakit ayıralım biraz:

Yapay Zeka. Yani zeka kesin varmışçasına savurduk ismi. 1990’lı yıllarda Microsoft Office Word yazılımı (Yazı yazmaya yarayan uygulamadır) programlarında “Ataç” diye bir olay vardı. Ataç sorduklarınıza cevap verir, görsel mimikleriyle ne düşündüğünü belli ederdi. İşte Yapay Zeka bunun 30 yıl sonra paketlenmiş hali. Biraz güncellenmiş, kabiliyeti biraz artırılmış. Hepsi bu. Ortada “Yapay Zeka” ismine layık bir icat bulunmamaktadır. Hatırlarsanız “Mutfak Robotu” diye inlettiler sağı solu 20 sene önce. Bir baktık ki adamlar otomatik meyve sıkacağına “robot” demişler. Alakası yoktu tabii robotla. Yapay Zeka’da aynı minvalde bir durum.

Da, benim Yapay Zeka ile ilgili soracağım soru şu: Eğer Yapay Zeka’yı ikna eder ve ona benimle evlenir mi diye sorarsam ve o “Evet” derse… evlenebilir miyiz?

Geçtiğimiz hafta İspanya 2. Futbol Ligi’nde Jesus de Miguel isimli bir futbolcu sahada can verdi. Bu durum Dünya spor kamuoyunu üzdü. Hepimiz üzüldük. Olayın gerçekleştiği pozisyonu izlemişseniz ölen topçuya müdahale eden kalecinin abes bir biçimde orta sahaya kadar gelmesi, manasız bir şiddetle cana kast etmesi akıllara şu soruyu getiriyor: Futbol Federasyonu’nun vereceği ceza yeterli mi olacak? Bu kaleci hiçbir hukuki işlem görmeyecek mi? Sahada adam öldürmek mubah mı? Jesus’a manyakça bir hınç ile saldıran kaleci hakkında “Kazadır. Olur.” mu denecek?

Kıskançlık bir motivasyon. Ve ancak fonksiyonu yok.

“Ne alaka yav?”

Gemiyi dev bir havuza aldık ve havuzun içinde koca gemiyi kaynattık.

“Ney?”

Dünya’nın en büyük 3 Boyutlu Yazıcısını yaptık. Bina boyunda. Seri gemi üreteceğiz.

“Ne diyor bu adam yahu?”

Hiç “teslim” sireni veren gemi duydun mu?

“Bir yere mi gidiyorsun abi? Gemi yolculuğu falan mı var?”

Afrikalı Papa.? Ben aslında yeni Papa’nın Amerikan olduğunu duyunca önce bir heveslendim, heyecanlandım “Acaba siyahî mi olacak?” diye… de… nerdeee!

Amerika’nın konu hakkında yapabileceği bir şey falan yoktu. 300 yılda zar zor, güç bela bir Papa çıkarmış ABD… Daha fazlasını zorlayacak hali yoktu.

Eğer Papa Afrikalı olursa Dünya’da pek çok kişi din değiştirebilecektir. Budistler bile Katolik olmayı seçebilir bu durumda.

Bazı inançlarda reenkarnasyon var. Ölenin farklı bir zamanda ve farklı bir bedenle hayata dönmesi anlamını taşıyor kabaca.

Yani bu durumda bir insan gerçekten reenkarne ise bu o kişinin bildiğin bir ölü olması anlamına geliyor. Ceset yani. Kadavra gibi bir şey…

Düşünür müsün; beraber olduğun kız 1.000 yıldır reenkarne oluyormuş falan. Biz burada 2 aylık geçmişini olay ederken adamlarda ki rahatlığa bak yahu…

Üzgünüm ve ancak reenkarnasyon bu durumda oldukça iğrenç bir şey. Buna hiç bu gözle bakıldı mı emin değilim.

Ölüm bir ön şartlanma mı? Daha bu soru bile karartmadan sıyrılıp ayyuka çıkamadı.

“Adam Cennetlik’ken hayata dönmeyi talep etmiş.”

Demeeeğ! Sonra?

“Ne bileyim sonrasını.”

GEÇEN HAFTA ile ilgili Ek Açıklama;

Kıymetli Domaniç, geçen hafta gazetemizde yer alan “İslâmi Tabular” başlıklı yazı ile ilgili bazı tepkiler aldım ve cevap vermek zorunluluğum hasıl oldu.

Yazının özellikle ‘Cami ve kadın’ kısmı hakkında yakın, uzak çevreden bazı eleştiriler aldım.

Örneğin başı kumaşlı bir hanım “Kadınlar Cami’ye gitmez. Cahil.” dedi bana. ‘Gidenler adına yalan söyleme bari.’ diyebildim.

Örneğin bir orta yaşlı adam “Bizde kadınlar Cami’ye gitmez. İslâm’da kadın Cami’ye gitmez.” dedi. ‘Kadın ismi taşıyan Cami’ler var.’ diyebildim.

Hak veren bir kadın vatandaş “Gerçekten; o zaman kadın mahfili niye var?” dedi. Dayanamadım: ‘Piknik yapılsın diye var.’ diyebildim.

Lütfen yanlış anlaşılmasın ve ancak millet sanki dev bir hatasının tespiti yapılmış küçük bir çocuk gibi bir tavır sergiledi. Hatasını inkar edemedi ve ancak hatasının hata olmadığını ispata çabaladı: “Hiçte bile! Bizde öyle bişey yok bikerem! Bana ne! Bana ne!”

Yine geçen hafta ki aynı yazıda kamusal alanda inanç teşhiri ile ilgili anlatılar az da olsa reaksiyon aldı. Ben basit ifade ile kamusal sahada inanç teşhirinin uygunsuz olduğunu ifade ettim. Evet; örneğin ABD’de bir ilkokul sınıfına girdiğimde duvarda ki koskoca Haç uygunsuzdur. TBMM’de inanç sembolizmi yapmak uygunsuzdur. TBMM’de takke abestir. Bugün Türkiye’de yaklaşık 5 milyon Hristiyan yaşıyor. Bir gün Hristiyan bir şahsiyet milletvekili olsa ve Genel Kurul’da, kürsüde karnına kadar inen kocaman bir kolye ve ucuna da avuç kadar Haç taksa, bunu engelleyebilecek adaletli, hakkani, eşitlikçi bir mevzuat var mı?

Herkes her istediğini giymekte serbesttir. Ve tabii yerine göre.

Bu ek açıklamayı da dikkatinize arz ettikten sonra sizlere hoş, huzurlu, ferah ve mutlu bir haftasonu dilerim.