Domaniçlilerin 1938 yılında hükümetten taleplerini dile getirdikleri haberde, " Domaniç, bir Türk hükümdarı tarafından bir Türk beyine yaylak olarak hediye edilmesiyle şöhret bulmuştur," denilerek, bölgenin tarihî önemi vurgulanmış.

DOMANİÇ KUYTUDA KALMAKTADIR

Ancak, "Bu güzel Domaniç, bugünkü umumi caddelerimizden ve demirli yollarımızdan biraz uzak ve kuytuda kalmaktadır," ifadesiyle bölgenin modern ulaşım olanaklarından mahrum kaldığı belirtilmiş.

DOMANİÇ’İN KAZA OLMASI İSTENMİŞ

Haberde, "42 parça köye malik (sahip) olan bu nahiye merkezinde 950 nüfus bulunmaktadır. Senelik varidat takribi olarak 27 bin liradır," denilerek, Domaniç'in ekonomik durumu özetlenmiş. Bu verimli ve zengin diyarın halkının uzun süredir bir talebi olduğu belirtilerek, "Domaniç'in kaza olması" istenmiş. Uzak kazalara bağlı olmanın getirdiği zorluklar hakkında, "Domaniçliler, uzak kazalara bağlı bulunmalarından dolayı hangi müşkilata maruz kaldıklarını söylemektedirler," ifadesi kullanılmış.

İNEGÖL’E GİTMEK 9, TAVŞANLI’YA GİTMEK 8 SAAT

Domaniç halkının günlük hayatındaki zorluklar ise şu şekilde anlatılmış:

Bir asırlık Domaniç’in hayatı kitap ve müze oluyor Bir asırlık Domaniç’in hayatı kitap ve müze oluyor
"İnegöl'e gitmek için 9 saat, Tavşanlı'ya gitmek için ise 8 saat yollarda kalması lazımdır. Bu hesapla bir köylü kaza merkezinde ufak bir işini görüp dönmek için 3 gün kaybetmesi icap eder ki yazın işinden kaybeder, kışın tesirati havaya maruz kalır." Bu zorluklar, çocuklar ve kadınlar için de geçerli olduğu ifade edilen haberde, "Bu meydanda çocuklarla kadınların da bu zahmete iştiraki zaruridir."

Sonuç olarak yayınlanan gazete küpüründe, "Başka mahzurlar bulunmadığı takdirde idari iktisadi birçok cephelerden faydalanacak olan ve zaten her türlü şartları haiz bulunan Domaniç'in kaza tahvili ile Domaniç halkı Cumhuriyet hükümetinden istihdam etmektedir," denilerek, Domaniç'in kaza olması yönündeki talepleri Cumhuriyet hükümetine iletilmiş.

Editör: Serdar Yiğit